شعر و ادب

عطش

با تن عریان خود به زیر باران می­روم

در میان سایه­های این بیابان می­روم

می­روم با یاد او در این شب خاکستری

می­روم تا طور سینا سوی کنعان می­روم

می­روم پیدا کنم آن شور زیبای عطش

می­روم با یاد آن سالار عطشان می­روم

می­روم با یاد زینب سوی دشت نینوا

می­روم با آیه­های نور و ایمان می­روم