چه حرفی با تو می گوید صدای خش خش پاییز

و فصل دلبریدن ها کلامم را به گوش آویز

و اکنون نا امیدی نا امیدی را در این ایام میبینم

غزل شد نا امیدانه و احساسی ملال انگیز

چه می گوید کلاغی که سیاهی را به تن دارد

صدایش سوز و غم دارد نشسته بر لب جالیز

قلموئی به دستانم نگاهم سرد و مایوس است

کشیدم برگ زردی  از درخت پیر این پاییز

                                                    (مومن)