شعر و ادب

کبوتر دل زخمی پر پرواز می سوزد

قناری های زندانی همین آواز می سوزد

و روح بی سر انجامم حصاری را نمی خواهد

دو دستم بسته شد اما دلم با ناز می سوزد

بریده پنجه های من صدائی در نمی آید

تو ای گیتار می دانی که سیم ساز می سوزد

کبوتر چاهی وحشی تو از زندان چه می دانی

درون کلبه ای از خشم تن طناز می سوزد

                                                           (مومن)