زهر

آدم شده افعی و زهری به دلم پاشید

این نیش پر از کینه از جانب کژدم نیست

از راز کبود من مردم همه می دانند

مردم همه می دانند از خاطره ای گم نیست

در کنج قفس گنجشک آواز نمی خواند

در گوشه این زندان امید تلاطم نیست

از بازی سنگ و دست زخمی شده بال من

خونی به تنم پاشید از کینه مردم نیست

مومن