مومیایی می شود تصویر حالا روی بوم

یا کفن پیچیده دورش بی مهابا روی بوم

معبدی خاکستری شد این اتاق کوچکم

می کشم تصویر مردی شکل بودا روی بوم

اقرا بسم ربک خالقترین خالق شدم

می کشم روح الامین غار حرا را روی بوم

از قلم آتش زبانه می کشد ، آتشکده

نقشه چشم اهورایی مزدا روی بوم

تک درختی را کشیدم زرد شد نقاشیم

نقش پاییز غریبی گشته پیدا روی بوم